Paars en groen

Ondanks dat ik best een behoorlijk voorraadje paars glas in mijn glaskast heb liggen, pak ik die maar sporadisch en ligt het eigenlijk een beetje stof te verzamelen. Hetzelfde heb ik met groentinten, transparant groen gebruik ik regelmatig, maar de opake versie vind ik op de één of andere manier lastig te combineren.

Het idiote is dat ik van andere kralenmaaksters in deze kleurencombinatie regelmatig kralen voorbij zie komen die me erg aanspreken. Toen ik dan ook het verzoek kreeg om voor de beadloterij van mijn favoriete glasforum kralen beschikbaar te stellen was de keuze voor het glas snel gemaakt met deze set als resultaat.Pin It

Van oud naar nieuw...

Net als vele anderen hebben ook wij door de jaren heen diverse meubels aangeschaft bij Ikea, o.a. een 2-tal leunstoelen. Persoonlijk vond ik ze helemaal niet mooi, maar ja mijn lief was een andere mening toegedaan en zelfs ik vind dat ze superlekker zitten.

Inmiddels hebben wij de stoelen al een aantal jaar in gebruik en zijn de hoezen al diverse wasbeurten verder. Eerlijk gezegd stond een nieuwe wasbeurt al een tijdje in de planning, werkelijk beschamend zo smerig als ze eruit zagen.  Toen ik dan ook afgelopen week op de maandagmarkt een kraam tegenkwam met de meest mooi meubelstoffen voor maar €15,00 de meter was de keuze snel gemaakt. Geen wasbeurt maar een nieuw hoes en dan niet zoals het origineel in 1 kleur maar een combinatie van stoffen.



Omdat er niets mis was met de ritsen en de overige materialen heb ik beide hoezen uit elkaar gehaald en alles behalve de stof aan de buitenzijde hergebruikt.



Zeg nou zelf mijn kleurige combizitting ziet er toch veel beter uit dan het origineel van ecrukleurig canvas en absoluut een stuk schoner ;)

Pin It

De magische wereld van miss Clara

Helaas hoe vluchtig is het intern soms... had ik een tijdje terug een ontzettend leuk en inspirerend filmpje op mijn weblog geplaatst met als hoofdpersoon miss Clara oftewel Claire Guiral, een Franse papierkunstenaar met een heerlijke fantasie, kom ik er net achter dat het filmpje inmiddels niet meer vertoond wordt. Het bewuste blogje is inmiddels uit mijn berichtenstroom verdwenen, want zonder dit filmpje was er van inspiratie weinig sprake meer.

Maar omdat ik haar werk zo jaloersmakend origineel en kunstig vind en dus het vermelden meer dan waard, toch maar weer een nieuw berichtje...ik zou zeggen oordeel zelf:

Dit zijn natuurlijk maar enkele voorbeelden, maar je vind nog veel meer op haar website en mocht je de Franse taal ook een beetje machtig zijn of willen uitbreiden... ze heeft ook een blog.

[het oude filmpje had ik oorspronkelijk overigens gevonden via Herzensart]Pin It

Weer thuis...

Ons vakantieadres, het huis in de zon met dreigende onweerswolken op de achtergrond...

Jammerdebammer het zit er weer op, onze 2 weekjes logeren bij vriendje Cock in Frankrijk zijn weer voorbij. Gelukkig schijnt ook hier weer het zonnetje dus dat is niet zo'n overgang, maar waar ik wel weer enorm aan moet wennen is de herrie in de buurt. Gillende kinderen en een buur die een paar huizen verderop aan het klussen is.... wat een genot is dat toch om op het terras te kunnen zitten met vaag wat geluiden van een klein villawijkje dat ergens achter de heg verderop begint. Ook daar hoor je kinderen, blaffende honden en klussende buren, maar dat wordt door de afstanden die daar tussen de huizen zitten toch flink gedempt.

Picknick onderweg toen alles nog voorspoedig ging...

Helaas, ondanks dat ik van te voren de auto altijd laat controleren, hebben we dit jaar veel last gehad van autopech en op de heenweg daardoor 2 nachten in een hotel moeten verblijven aan de rand van het stadje Vierzon.

Ons hotelletje... prima bedden, maar het avondeten was niet echt super.

 Het feit dat we van te voren niet wisten dat het 2 dagen ging duren en we dus tussentijds van de kamer af moesten, maakte het wachten niet echt heel fijn. Daarbij is 1x per dag 5 km lopen om het centrum van Vierzon te bezoeken voor mij met mijn voet al een lastige opgave, dus om dat 's avonds nogmaals te herhalen was geen optie. Daarbij zat een groot gedeelte van onze spullen nog in de auto waar ze een aantal kilometers verder mee aan de gang waren en dus hebben we de rest van de tijd zo'n beetje doorgebracht met hangen op het terras, internettend en kaartend en hebben zelfs een in het frans nagesynchroniseerde CSI bekeken.

Maar goed auto is halvewege de 2e dag dan eindelijk gerepareerd en dus konden we doorrijden naar ons vakantieadres. Overigens wel met problemen want na het verlaten van de autoroute begon de auto toch weer allerlei herrie te maken. Auto dus een dag later maar weer naar de plaatselijke ford-garage gebracht. Maar dan heb je toch last van de taalbarriëre want ondanks dat die vriend een aardig woordje Frans sprak, konden wij het geluid en en oorsprong niet echt goed duidelijk maken (dag later was het namelijk niet te meer te horen en de hele vakantie daar verder ook niet) en tijdens deze controle was er dus niets te vinden.

Gisteren tijdens de reis naar huis ging hij toch weer herrie maken en dan is zo'n kleine 1200km gevoelsmatig nog langer dan het al is. In de hogere versnellingen leek er geen probleem te zijn dus maar besloten om gewoon door te rijden en te zien wanneer het schip of in dit geval de auto strand... met zweet in mijn handen op de perifirique in Parijs want oh oh oh laten we hopen dat we maar gewoon door kunnen blijven rijden... maar het is gelukt, zonder file en eerlijk is eerlijk het verkeer zat mee en we hebben die kilometers het nog nooit in zo'n korte tijd gereden.

En de vakantie... wat rest zijn nu de herinneringen en ondanks dat ik me iedere jaar weer voorneem om ze op foto's vast te leggen,  zitten die voornamelijk in ons hoofd...

Dit uitzicht zou ik toch zo graag mee naar huis nemen ;)

Perfecte vakantiedag...regelmatig een duik in het zwembad en een beetje zonnen en de rest van de tijd met een boek in mijn hangmat of kletsend op het terras.

En de dag dan besluiten aan tafel (buiten of in dit geval binnen) met een simpele maar heerlijke maaltijd.

Pin It

Behind the fence

Eindelijk weer een blogpost en wel om mijn nieuwste ketting te laten zien. De kralen had ik al een flinke tijd liggen, maar het kwam er op een of andere manier maar niet van er iets van te maken.

Dat komt grotendeels doordat ik kralen ben gaan maken simpelweg omdat ik met glas wilde werken en niet zoals een aantal van mijn glasvriendinnen die eerst sieraden maakten en hierdoor op gegeven moment met het vervaardigen van glaskralen in aanraking kwamen.

Ik ben dus van oorsprong geen "sieradenontwerpster" en heb daar dan ook weinig ervaring mee, waardoor ik maar steeds blijf steken bij vage ideeën over hoe ik mijn kralen zou willen verwerken.

Of zou het zijn zoals één van mijn vriendinnen me een keer zei... volgens mij wil jij een aantal stappen overslaan in het leerproces van sieraden maken en nu al dingen maken waar je de ervaring en kennis nog niet voor hebt. En daar kon ze best wel eens gelijk in hebben.

Ik heb dus voor mezelf besloten om maar eens gewoon te beginnen me het simpelweg maken van geregen kettingen en dat dan langzaam maar zeker uitbouwen. Uiteindelijk verdienen mijn kralen toch meer dan alleen maar mooi te mogen zijn in een laatje van mijn kralenkast en ook maken van die kralen heb ik niet van de ene dag op de andere geleerd.

Kortom ik ga de tijd nemen, wie weet waar dat toe leidt.Pin It

Verjaardagscadeau voor mijn mams

Toen mijn moeder in februari mijn experiment zag om bij een set zwart/wit/beige kralen een hanger te maken van een oude rits en naaldvilt, was ze super enthousiast en ze liet er dan ook geen twijfel over bestaan dat zij de ketting wilde hebben en liever vandaag dan morgen.

Lekker zo'n ongeduldig typetje, want ondanks dat ik vaag een idee had waar ik naartoe wilde, was ik nog helemaal niet zeker van hoe het eindresultaat er uit zou komen te zien. Of er nog meer vilten onderdelen zouden komen of nog meer glas of misschien zelfs nog een combinatie met rubber en hoe ik één en ander zou gaan bevestigen. Kortom ik zat nog midden in mijn creatieve proces en dat kon nog alle kanten op. Nu is mijn moeder nu ook niet echt het type voor super experimentele sieraden dus dat heeft toch tot gevolg dat mijn experimenten ingekaderd werden.

Ik heb dan ook duidelijk gemaakt dat ze toch echt geduld moest hebben tot eind juni en omdat ze het eindresultaat dan eventueel voor haar verjaardag zou krijgen. Je zou zeggen dat 4 maanden genoeg zou moeten zijn, maar ja ik zat op één of andere manier vast en blijkbaar helpt een deadline bij mij dan pas als deze met rasse schreden nadert, sterker nog het werd zelfs nog een race tegen de klok.

Zij is in ieder geval helemaal blij met het eindresultaat en ik ben zelf ook best wel tevreden. Maar één ding weet ik zeker, als ik weer eens ga experimenteren, dan laat ik het haar pas zien als hij echt helemaal klaar is ;)

P.s. de foto heb ik op mijn I-phone bewerkt met behulp van verschillende Apps zoals PictureShow, FilterMania 2, Labelbox en  maskingtape. Zo leuk om daarmee te spelen als je even een gestolen momentje hebt.Pin It

Inspiratie: De prachtige kettingen van Monique Starink

Een van mijn glasvriendinnetjes Monique maakt de prachtigste kettingen met bloemen en holle kralen. Stiekumpjes ben ik best een beetje jaloers op haar losse stijl en het gemak waarmee ze haar prachtige bloemen- en hollekralen omtovert tot waanzinnig mooie kettingen. Een ketting van haar is echt een blikvanger... een kunstwerk om je nek.

Dit weekend is ze uitgenodigd door Atelier Chispazo om mee te doen aan de open ateliers van de kunstroute in Limburg. Dus ben je daar in de buurt... dan zou ik zeker even een kijkje gaan nemen.Pin It